na podstawie artykułu: Historia Sumitomo
Sumitomo Rubber Industries, Ltd., trzeci pod względem wielkości producent opon samochodowych w Japonii, prowadzi produkcję ogumienia pod nazwą firmową Dunlop na terenie Wielkiej Brytanii, Niemiec, Francji oraz Stanów Zjednoczonych, jak i we własnym kraju. Odgrywa również ważną rolę w produkcji wyrobów sportowych, przede wszystkim sprzętu golfowego, oraz importuje wysokosprawne opony samochodowe z Europy, jak i kije golfowe ze Stanów Zjednoczonych.
Firma ta jest częścią grupy Sumitomo, jednego z największych japońskich keiretsu lub konglomeratów. Historia Grupy Sumitomo rozpoczęła się wraz z powstaniem sklepu, założonego w XVII wieku przez Masatomo Sumitomo, byłego samuraja, sklepu zajmującego się sprzedażą książek oraz lekarstw. Kolejny członek rodziny Sumitomo opracował metodę uzyskiwania srebra z miedzi surowej przy użyciu ołowiu, i do ostatnich lat XVII wieku rodzina ta objęła prowadzenie kopalni miedzi oraz rafinerii. Do czasu nowego okresu w historii Japonii zwanego ‘Meiji Restoration’ w roku 1868, który to zapoczątkował proces uprzemysłowienia w Japonii, inwestycje Sumitomo oraz rozbudowa kopalni miedzi sprawiła, iż firma ta stała się jednym z największych japońskich przedsiębiorstw.
Grupa Sumitomo posiadała udziały w firmie Dunlop Japan, która była oddziałem brytyjskiego przedsiębiorstwa Dunlop założonego w Kobe w 1909 roku. Marka Dunlop wyprodukowała swoje pierwsze opony w Japonii w roku 1913, a zakłady Sumitomo Rubber zostały założone wkrótce bo w roku 1917. Od tego czasu zaczęły rozwijać się dobre relacje pomiędzy tymi firmami.
Do lat czterdziestych grupa Sumitomo przekształciła się w wiodący japoński zaibatsu, wielki koncern przemysłowy ściśle kontrolowany przez główny zarząd. Kiedy Japonia wystąpiła przeciwko Stanom Zjednoczonym w 1941 roku, wszystkie filie Sumitomo ograniczyły swoje produkcje wyłącznie do produkcji wyrobów militarnych. Pod koniec II wojny światowej wszystkie oddziały Sumitomo zostały w dużym stopniu zniszczone w wyniku ataków powietrznych, a w okresie powojennym zostały odbudowane.
Wszystkie oddziały zaibatsu musiały zmierzyć się z prawem antymonopolistycznym, tak więc każdy oddział Sumitomo stał się przedsiębiorstwem niezależnym. We wczesnych latach 50-tych kiedy uspokojono legislację antytrustową, partnerzy marki Sumitomo postanowili odnowić swoje dawne kontakty biznesowe. Tak jak i inne oddziały zaibatsu, firma Sumitomo nawiązała kontakt ze swoimi byłymi przedsiębiorstwami przy pomocy banku, który był własnością rodziny, i który sprzyjał wspólnemu posiadaniu akcji przez te przedsiębiorstwa. Przegrane lecz cały czas potężne grupy przemysłowe nazywano keiretsu, pomiędzy którymi na trzecim miejscu znajdowała się marka Sumitomo, tuż po Mitsubishi oraz Mitsui.
Sumitomo Electric Industries, inny członek grupy Sumitomo, zakupił większość akcji firmy Dunlop Japan w roku 1963, i zmienił nazwę Dunlop na Sumitomo Rubber Industries (SRI). Koncern wyrobów gumowych pozostał jednym z mniejszych przedsięwzięć marki Sumitomo, sprzedając swoje wyroby przede wszystkim na obszarze Japonii, zajmując 12 miejsce na rynku światowym w roku 1985. Jednakże w roku 1987, SRI zajęło szóste miejsce na globalnym rynku oponiarskim, posiadając swoją Główną Siedzibę w Europie, Stanach Zjednoczonych oraz Japonii, trzech światowych centrach produkcji pojazdów. Posiadając 6% akcji rynku przedsiębiorstwo to pięło się w górę zbliżając się do marki Firestone – na miejscu czwartym, oraz Uniroyal – na miejscu piątym, na samym szczycie znajdował się Goodyear posiadając 20%, za nim Michelin 17%, a na trzecim miejscu japońska firma Bridgestone posiadając 8%.
Dzięki przejęciu filii Dunlop’a SRI zmieniło swój status. We wczesnych latach 80-tych, wzrastająca liczba japońskich przedsiębiorstw była świadoma faktu, iż aby liczyć się na rynku światowym muszą one zabezpieczyć się poprzez wykupienie firm zagranicznych, i ustrzec się, w ten sposób, przed statyczną gospodarką krajową oraz barierami handlowymi za granicą. SRI zyskało miano autorytetu, kiedy to za 240 milionów dolarów zakupiło 98% udziału produkcji ogumienia marki Dunlop we Francji, Niemczech oraz Wielkiej Brytanii.
Kiedy przejęto kierowanie przedsiębiorstwa Dunlop znajdował się na skraju bankructwa. We wczesnych latach 60-tych zakłady przemysłowe w Wielkiej Brytanii popełniły fatalny w skutkach błąd kiedy to uznały, iż produkcja radialnych opon typu opasanego nie należy do działalności dochodowych. Zamiast rozbudowywać produkcję tego typu opon, tak jak to robił pionierski Michelin, firma zdecydowała się na produkcję tańszych opon radialnych z materiału włókienniczego. Opony te zużywały się wolniej niż tradycyjne opony diagonalne, jednakże nie posiadały takich osiągnięć jak opony radialne typu opasanego. W latach 70-tych, stało się oczywiste, iż opony opasane wyparły opony konwencjonalne, a Dunlop nie posiadał już kapitału na wznowienie produkcji opon radialnych.
Kolejnym błędem popełnionym przez firmę Dunlop było pozyskanie udziałów we włoskich zakładach ogumienia Pirelli w roku 1971. Tego roku Pirelli poniósł dotkliwe straty, a Dunlop stracił 40¥ milionową inwestycję w włoskim przedsiębiorstwie. Okres wysoko inflacyjny 1974-1975 dla marki Dunlop miał miejsce w czasie kiedy to firma powinna była rozpocząć produkcje opon radialnych. Pomimo tego, iż rok 1978 był jednym z najbardziej dochodowych okresów, to długi które posiadała marka Dunlop pochłonęły wszystkie dochody firmy, a w roku 1983 firma ponownie traciła pieniądze. Firma zadecydowała o uszczupleniu zakresu produkcyjnego, co okazało się błędem na wysoce wyspecjalizowanym rynku oponiarskim. Brak finansów oznaczał, iż urządzenia produkcyjne znajdowały się w złym stanie, co było skutkiem braku ich konserwacji, a programy rozbudowy zostały unieważnione. Zamknięto wiele fabryk, a redukcja zatrudnienia wynosiła z 5,000 do mniej niż 3,500 w Wielkiej Brytanii. Morale firmy spadło, a główni członkowie zarządu opuścili przedsiębiorstwo. W końcu w roku 1984 firma brytyjska nie była w stanie finansować strat poniesionych przez filie francuskie, i musiała zadecydować o powołaniu zarządu masy upadłościowej.
Firma SRI utrzymywała bliskie techniczne i handlowe kontakty z marką Dunlop. Jej inwestycje okazały się być ogromne, i dlatego też przedsiębiorstwo japońskie nie chciało pozwolić na to by marka Dunlop została przejęta przez firmy konkurencyjne. Dodatkowo, zdaniem firmy SRI marka Dunlop mogłaby stać się marką dochodową w przypadku otrzymania właściwego wsparcia finansowego oraz odpowiedniego zarządzania przedsiębiorstwem; za zgodą firmy Dunlop, SRI przejęło działalność oponiarską w roku 1984. Udziały Dunlop U.S. zostały wykupione przez jej własny zarząd w roku 1984, ale przejęte przez SRI dwa lata później.
Firma SRI zmieniła brytyjska nazwę przedsiębiorstwa na SP Tyres, a niemiecką wersję na SP Reifenwerke, jednakże pozostawiono nazwę marki tj. Dunlop. Pracownicy SRI przewidywali, iż przynosząca straty filia brytyjska zacznie przynosić dochody w ciągu trzech lat. W roku 1986 firma SP Tyres zaczęła przynosić upragnione dochody, a w 1987 zaczęła przynosić dochody już po opodatkowaniu, co sprawiło, iż rok ten stał się jeszcze bardziej korzystny finansowo.
SRI rozbudowała swoje nowo pozyskane zakłady, oraz zmniejszyła siłę roboczą o około 20%. Firma przedstawiła dziesięciopunktowy plan uzdrawiający skupiający się na komunikacji, szkoleniu, uczestnictwie pracowników w ustalaniu celów przedsiębiorstwa, równości pomiędzy pracownikami, czystości, bezpieczeństwie pracy, poszerzeniu kapitału, elastyczności załogi, ulepszeniu metod produkcji oraz rekompensacie. Japońska firma uważała, iż ludzie miejscowi będą bardziej zorientowani w funkcjonowaniu swoich zakładów niż nowy personel, i dlatego tez pozwoliła swoim nowo pozyskanym zakładom zatrzymać własny zarząd, wprowadzając do firmy jedynie japońskich konsultantów. Masowe inwestycje kapitałowe zostały skierowane na naprawę jakości oraz wydajności produkcji, a do roku 1989, firma SP Tyres produkowała 40% więcej opon niż przed pozyskaniem nowych fabryk z 30% redukcją pracowników.
Firma Sumitomo Rubber Industries rozpoczęła lata 90-te ze wzrostem we wszystkich swoich trzech oddziałach – ogumienia, sprzętu sportowego, oraz wyrobów pokrewnych. Sprzedaż wzrosła łącznie o 14% w roku 1990, pomimo tego, iż martwy rynek opon samochodowych przynosił straty w wysokości 81%. Spadek odzwierciedlał również ciężki kapitał inwestycyjny w zakładach produkcyjnych poza granicą. SRI kierował się w stronę nowych technologii oraz ulepszonej koordynacji dla swojej działalności. W grudniu 1990 roku firma wcieliła Sumitomo Rubber Europe B.V. w Niderlandach w celu ułatwienia nadzoru operacji na obszarze europejskim jak i w celu uzyskania pomocy w przygotowaniu integracji rynku europejskiego w roku 1992.
Obecne produkowane opony przez koncern: